www.KOINWNIA.com
youtube

Ήδη πριν από την έλευση του Καποδίστρια έγιναν προσπάθειες να ιδρυθούν δικαστήρια. Η Εθνική Συνέλευση της Επιδαύρου τον Ιανουάριο του 1822 με τις αποφάσεις που πήρε προέβλεψε την ίδρυση Κριτηρίων (δικαστηρίων) και τον ορισμό ειρηνοποιών (ειρηνοδικών) και όρισε ότι η Δικαιοσύνη θα είναι ανεξάρτητη από την Εκτελεστική και Βουλευτική Δύναμη.

Λίγο μετά όμως, η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης καταλύθηκε με νόμο (Ν. 12 Κωδίκων 30.4.1822), με τον οποίο ορίσθηκε ότι και οι δικαστικοί λειτουργοί πρέπει να επιδεικνύουν: «τελείαν υποταγήν εις όσας εν ονόματι της Διοικήσεως δίδουσι διαταγάς προς αυτούς ο Έπαρχος ή ο Αντέπαρχος». Στην ουσία η Δικαιοσύνη φιμώθηκε και υπήχθη στην εκάστοτε πολιτική εξουσία.

Ερχόμενος ο Ι. Καποδίστριας οργάνωσε τη δικαιοσύνη και της έδωσε το κύρος που της άρμοζε. Μάλιστα επί των ημερών του πραγματοποιήθηκαν τα εξής:

  • Στις 15 Δεκεμβρίου 1828 νομοθετήθηκε το ΙΘ' ψήφισμα περί του Διοργανισμού των Δικαστηρίων.
  • Ιδρύθηκαν 6 ειδών δικαστήρια: ειρηνοδικεία, πρωτόκλητα, έκκλητα, ανώτατον, εμποροδικεία και εξαιρετικά.
  • Προβλέφθηκε ένας ειρηνοδίκης σε κάθε χωριό, κωμόπολη και πόλη, ένα πρωτόκλητο δικαστήριο (πρωτοδικείο) κατά νομό και ένα εμπορικό δικαστήριο στη Σύρο. Με απόφαση του Καποδίστρια συστήθηκαν τριμελή πρωτοδικεία των οποίων οι πρόεδροι και οι γραμματείς διορίζονταν από την Κυβέρνηση, ενώ οι δύο σύνεδροι και οι αναπληρωτές πάρεδροι ορίζονταν με πρόταση της Δημογεροντίας..
  • Ιδρύθηκαν έκτακτα δικαστήρια τα οποία εκδίκαζαν τις κατηγορίες κατά δημοσίου λειτουργού και τα εγκλήματα καθοσιώσεως.
  • Το 1830 ο αριθμός των λειτουργούντων δικαστηρίων αυξήθηκε και προβλέφθηκε η ίδρυση Ανωτάτου Δικαστηρίου. Προβλέφθηκε ο θεσμός των Εισαγγελέων και γίνεται αναφορά για τη χρησιμοποίηση γραμματέων και κλητήρων στα δικαστήρια.
  • Το 1830 εξαγγέλθηκε η ανάγκη σύνταξης νέου Αστικού Κώδικα με βάση τα βυζαντινά κείμενα, χωρίς όμως να πραγματοποιηθεί τότε. Ο σημερινός Αστικός Κώδικας τέθηκε σε εφαρμογή μόλις το 1946 και όπως παρατηρεί ο Ακαδημαϊκός Παν. Ζέπος: «δια τα χρόνια του Κυβερνήτη θ' απομείνη έτσι η τιμή ότι τότε ετέθη το πρόβλημα, έστω και αν δεν πήρε την άμεσή του λύση».
  • Ορίστηκε η εφαρμογή του Γαλλικού Εμπορικού Κώδικα για το Εμπορικό Δίκαιο.
  • Εγινε προσπάθεια να συγκεραστεί το δίκαιο των «Χριστιανών ημών Αυτοκρατόρων» με το Εθιμικό Δίκαιο που είχε ευρύτατη εφαρμογή. Ορίστηκε η εφαρμογή των Νόμων των Αυτοκρατορικών, όπως περιγράφονται στην εξάβιβλο του Αρμενόπουλου για το Αστικό Δίκαιο.
  • Ετέθηκε σε εφαρμογή από την 1η Ιουλίου 1829 η «Εγκληματική Διαδισία» ή αλλιώς Ποινική Δικονομία.
  • Υπήρξε μέριμνα υπέρ των αδυνάτων μελών της κοινωνίας (για παράδειγμα, τα δικαστήρια αναγνώρισαν το δικαίωμα διατροφής, για τη μητέρα και το παιδί σε περίπτωση εξώγαμου παιδιού)
  • Διευκολύνθηκαν οι οφειλέτες για την εξόφληση παλαιών χρεών με αναπροσαρμογή των οφειλών τους υπέρ αυτών.
  • Για πρώτη φορά αναγνωρίστηκε η υποχρέωση του κράτους για δωρεάν διατροφή, ένδυση και υγιειονομική περίθαλψη των φυλακισμένων.

 

Η ανακούφιση για τον λαό ήταν μεγάλη, όπως αναφέρει και ο Καποδίστριας στον εναρκτήριο λόγο του στις 13 Ιουλίου 1829 στην Δ' Εθνική Συνέλευση του Άργους: «Μεγάλος αριθμός υποθέσεων έλαβε τέλος κατ' ευχαρίστησιν πλήρη των ενδιαφερομένων μερών, και χωρίς να προστρέξωσι τα δικαστήρια εις απαγορευτικά και κωλυτικά μέσα».

Μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια και την έκρυθμη περίοδο που ακολούθησε καταργήθηκαν τα πρώτα νομοθετήματα του 1826 και 1828 για τη δικαστική εξουσία και εισήχθησαν διατάξεις που κατέλυαν κάθε έννοια δικαιοσύνης.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην από 1.8.1832 έκθεση του Υπουργού Δικαιοσύνης Χριστόδουλου Κλωνάρη προς την Εθνοσυνέλευση, «η δημοσιότης ηρπάγη από τα Δικαστήρια, η ψήφος αφαιρέθη από τα δύο τρίτα των δικαστών, οι νόμιμοι βαθμοί της δικαιοδοσίας ανετράπησαν αυθαιρέτως, η πολύτιμος των δικαστηρίων ανεξαρτησία δεν έσωσεν ουδέ τ' όνομα. Μ' ένα λόγον η δικαιοσύνη έπεσεν αιχμάλωτος της πολιτικής εξουσίας και η ελευθερία, η τιμή, η ζωή και η περιουσία των πολιτών έγιναν έρμαιον των δυνατών της ημέρας, και αυτών των ευαγώγων της αυθαιρεσίας οπαδών». Ο Μάουρερ προσθέτει ότι, «Οι δικασταί εξ αχρηματίας εγκατέλιπον τα Δικαστήρια, δια τα οποία δεν υπήρχον καταστήματα».

Δυο μήνες μετά την υποβολή της έκθεσης αυτής με το 38/8.10.1832 διάταγμα καταργήθηκαν όλα τα δικαστήρια και απολύθηκαν όλοι οι δικαστές και υπάλληλοι.

IAK r

Το βιβλίο που αφιερώθηκε στη Παράταξη «ΚΟΙΝΩΝΙΑ»

Η Πολιτική είναι Ποιμαντική

Αφιερώνεται στούς πνευματικούς αγωνιστές που επιστρατεύθηκαν στην πρωτόγνωρη -για τις προδιαγραφές και τα Πιστεύω της- Πολιτικής Παράταξης «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» και διακονούν σαν ιερό το πολιτικό τους χρέος, με αυτάπαρνηση, ανιδιοτέλεια και με πολλές και πολυποίκιλες προσωπικές και οικογενειακές θυσίες, παίρνοντας τη σκυτάλη απο τον Μάρτυρα Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια και εμπνεόμενοι απο τις Αρχές και τα βιώματα που αποταμιεύθηκαν σ'αυτό το βιβλίο.

Η Παράταξη«ΚΟΙΝΩΝΙΑ» χωρίς να γνωρίζει την υπόδειξη του Αγίου Παϊσίου, φρόντισε προ πολλών ετών να την κάνει πράξη.

Γιατί, λοιπόν, όσοι ευλαβούνται τον Άγιο Παΐσιο μας έλεγαν μέχρι χθες ότι δεν πρέπει να ασχολούνται οι χριστιανοί με την πολιτική; Τόσο πολύ γνώριζαν το πνεύμα του Αγίου Παϊσίου; Τι συμβαίνει; Περιμένουμε κάποια απάντηση!


Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ζωή και το έργο του Μαρτυρικού Κυβερνήτου Ιωάννου Α. Καποδίστρια, πατήστε εδώ.