www.KOINWNIA.com
youtube

Στο Συνέδριο της Aix la Chapelle (σημ. Άαχεν) τον Σεπτέμβριο του 1818 προσπάθησε να συζητώνται τα θέματα των μικροτέρων κρατών, όπως τα αποκαλούσαν. Διεκήρυξε ότι η Ευρώπη έπρεπε να προστατευθεί από τη χρήση βίας και τις επεκτατικές πολιτικές των Μεγάλων Δυνάμεων, προχωρώντας στη δημιουργία μιας Alliance Solidaire.

Στα συνέδρια που έγιναν στις πόλεις Troppau και Laibach κατά τα έτη 1820 και 1821, αγωνίστηκε και πρότεινε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις και κατοχύρωση των εθνικών δικαιωμάτων των λαών. Όπως γράφει ο ίδιος: «Μονάχα η συνετή και έλλογη επικράτηση των φιλελευθέρων ιδεών , και όχι η επιστροφή σε παλιούς και ξεπερασμένους θεσμούς θα στερέωνε την απαραίτητη για την πρόοδο και ευημερία της Ευρώπης ειρηνική διαβίωση όλων των λαών, μικρών και μεγάλων».

Ο Καποδίστριας πίστευε σε ρεαλιστική και αποφασιστική πολιτική.

Οι στόχοι του ήταν:

· Ο περιορισμός των επεκτατικών βλέψεων των μεγάλων σε βάρος των μικρών.

· Η διεύρυνση της τετραπλής συμμαχίας (Ρωσία-Αγγλία-Αυστρία-Πρωσία) και η ένταξη σ’ αυτήν όλων των Ευρωπαϊκά Κράτων. Μια τέτοια διευρυμένη συμμαχία θα ήταν συνυπεύθυνη για την εξωτερική και εσωτερική ειρήνη όλων των κρατών της Ευρώπης. Ήταν η πρώτη προσπάθεια δημιουργίας ενός Οργανισμού, μιας Κοινωνίας των Εθνών, μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια προσπάθεια για την οποία ο Καποδίστριας αγωνίστηκε με υπομνήματα, αποφάσεις, συνεχείς διαβουλεύσεις με όλους τους διπλωμάτες των Μεγάλων Δυνάμεων. Πίστευε ακράδαντα ότι η κοινή πολιτική των λαών της Ευρώπης θα βοηθούσε όλους στην επίλυση των κοινωνικών τους προβλημάτων. Δεν θα χρειαζόταν οι λαοί να εξεγερθούν για να ζητήσουν τα δικαίωματά τους. Ο σύγχρονος κόσμος υλοποίησε πολύ αργότερα τις προτάσεις του Καποδίστρια, για να τις κατανοήσει χρειάστηκε να υπάρξουν δυο παγκόσμιοι πόλεμοι.

· Η δημόσια καταδίκη της αρχής των επεμβάσεων σε ξένες υποθέσεις.

· Η θέσπιση συνταγματικών θεσμών και η προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Υποστήριζε ότι τα συντάγματα εμποδίζουν την εξάπλωση των επαναστάσεων: «Ακριβώς αυτή η συνταγματικότητα ... η σοφή, ειλικρινής και εθελουσία, αποτελεί το μοναδικό όπλο να πολεμήσεις τον εχθρό σου από δεξιά και αριστερά» και αλλού: «Τα συντάγματα θα παρείχαν στους λαούς δυνατότητες πολιτικής σταθερότητας, γιατί, ενώ θα περιόριζαν το δεσποτισμό, θα καθόριζαν τα νόμιμα κοινωνικά δικαιώματα των ανθρώπων και έτσι θα προλάμβαναν την προσφυγή στην επανάσταση». Η έννοια του συντάγματος ήταν μιά από τις πιό σημαντικές ιδέες στο πολιτικό σύστημα του Καποδίστρια.

· Η υιοθέτηση του θεσμού της διαιτησίας ως μέσου επίλυσης των διεθνών διαφορών.

· Η εξάλειψη της πειρατείας.

· Η εδραίωση στο ευρωπαϊκό σύστημα των ουδετέρων πολιτειακών ομοσπονδιών.

· Η καθιέρωση ενός υπερεθνικού οργανισμού με τη συμμετοχή όλων των κρατών χωρίς διακρίσεις.

· Η βαθμιαία ανεξαρτητοποίηση των αποικιών.

· Η δημιουργία εθνικών κρατών με συνταγματικές Κυβερνήσεις. Όπως έγραφε: «οι λαοί πολεμούσαν για ανεξαρτησία θεμελιωμένη σε νόμους και θεσμούς και όχι σε παθητική υποταγή» και ακόμη «Οι κυβερνήσεις έπρεπε να θεμελιώνουν το έργο τους επάνω στους νόμους και να αγρυπνούν και να πολεμούν για τον περιορισμό της αυθαίρετης εξουσίας. Ο διαφωτισμός και ο πολιτισμός προϋποθέτουν τη θεμελίωση του κυβερνητικού καθεστώτος επάνω στη διατήρηση των ηθών και των εθίμων των λαών και τη δύναμη του νόμου».

· Η κατοχύρωση των δικαιωμάτων των αδυνάτων λαών.

· Η διατήρηση της Ευρωπαϊκής ειρήνης.

Δίκαια χαρακτηρίσθηκε ο «αρχιτέκτων της ευρωπαικής ειρήνης των 99 ετών (1815-1914)».

Επίσης αγωνίστηκε να μην καταπνιγεί η επανάσταση στην Νεάπολη.

IAK r

Το βιβλίο που αφιερώθηκε στη Παράταξη «ΚΟΙΝΩΝΙΑ»

Η Πολιτική είναι Ποιμαντική

Αφιερώνεται στούς πνευματικούς αγωνιστές που επιστρατεύθηκαν στην πρωτόγνωρη -για τις προδιαγραφές και τα Πιστεύω της- Πολιτικής Παράταξης «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» και διακονούν σαν ιερό το πολιτικό τους χρέος, με αυτάπαρνηση, ανιδιοτέλεια και με πολλές και πολυποίκιλες προσωπικές και οικογενειακές θυσίες, παίρνοντας τη σκυτάλη απο τον Μάρτυρα Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια και εμπνεόμενοι απο τις Αρχές και τα βιώματα που αποταμιεύθηκαν σ'αυτό το βιβλίο.

Η Παράταξη«ΚΟΙΝΩΝΙΑ» χωρίς να γνωρίζει την υπόδειξη του Αγίου Παϊσίου, φρόντισε προ πολλών ετών να την κάνει πράξη.

Γιατί, λοιπόν, όσοι ευλαβούνται τον Άγιο Παΐσιο μας έλεγαν μέχρι χθες ότι δεν πρέπει να ασχολούνται οι χριστιανοί με την πολιτική; Τόσο πολύ γνώριζαν το πνεύμα του Αγίου Παϊσίου; Τι συμβαίνει; Περιμένουμε κάποια απάντηση!


Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ζωή και το έργο του Μαρτυρικού Κυβερνήτου Ιωάννου Α. Καποδίστρια, πατήστε εδώ.