ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Σχολιασμοί

Εθνεγερσία με πολιτικό οικουμενισμό;

Ἀφορμὴ γι᾽ αὐτὸ τὸ ἄρθρο μοῦ ἔδωσε ἡ θεματολογία, ποὺ ἔχει προαναγγείλει ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας μας γιὰ τὴ Σύνοδόν της αὐτοῦ τοῦ Ὀκτωβρίου.
Οἱ Εἰσηγήσεις, ποὺ ἔχουν ἀναλάβει νὰ συντάξουν οἱ ἐντεταλμένοι ἀπὸ τὴν Ἱεραρχία Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες, ἀναφέρονται σὲ θέματα καίρια, ὅπως «Ἡ ποιμαντικὴ τῆς Ἐκκλησίας στὴν ἐποχὴ τῶν Μνημονίων» καὶ «Οἱ δυσκολίες τῆς Ἐκκλησίας κατὰ τὴν ἄσκηση τῆς ποιμαντικῆς Της».
Ἀπὸ τὸν τρόπο διαπραγματεύσεως αὐτῶν τῶν θεμάτων θὰ κριθοῦν πολλά, γι᾽ αὐτό, τὸ Πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας μας περιμένει μὲ προσμονὴ ἀλλὰ καὶ ἐλπίδα τὰ ἀγαθὰ ἀποτελέσματα αὐτῆς τῆς Συνόδου.
Αἰσθάνομαι ὅτι αὐτὴ τὴν κρίσιμη ὥρα ἔχουμε ἐπιτακτικὸ χρέος καὶ ἐμεῖς οἱ Πρεσβύτεροι νὰ διακονήσουμε μὲ ὅλες μας τὶς δυνάμεις τὸ ἔργο τῶν Ἐπισκόπων μας, καί, μάλιστα, τὸ πρωταρχικό, ποὺ εἶναι ἡ χάραξη τῆς Ἐκκλησιαστικῆς στρατηγικῆς, γιατί δὲν εἴμαστε μόνο Ποιμένες τοῦ λαοῦ ἀλλὰ καὶ «Συνέδριον τοῦ Ἐπισκόπου» μας.
Πρὶν ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα, πρέπει νὰ ἐνημερώσουμε τοὺς Ἐπισκό¬πους μας γιὰ τὶς πληροφορίες, ποὺ ἔχουμε καὶ γιὰ ὅλα ὅσα γνω¬ρίζουμε σχετικὰ μὲ τὰ πραγματικὰ αἴτια τῆς Κρίσεως, ποὺ μαστίζει τὸν Τόπο μας, γιὰ τὶς αἰτίες ποὺ ἐμποδίζουν τὴν καλλιέργεια τῆς πνευματικῆς ζωῆς τῶν χριστιανῶν μας, γιὰ ὅλα ἐκεῖνα ποὺ μᾶς καταθέτουν «ἐκ βαθέων» ὅλες οἱ τάξεις τοῦ λαοῦ μας —ἀφοῦ ἔχουμε τὸ μοναδικὸ προνόμιο νὰ εἴμαστε συνυφασμένοι μὲ τὴ ζωὴ αὐτοῦ τοῦ εὐλογημένου λαοῦ— ἀλλὰ καὶ νὰ θέσουμε ὑπὸ τὴν κρίση τῆς Ἱεραρχίας μας τοὺς προβληματισμοὺς καὶ τὶς πολυετεῖς ἐκτιμήσεις μας γιὰ τὴν ἀναποτελεσματικότητα τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ποιμαντικῆς τῶν τελευταίων διακοσίων χρόνων τοῦ ἐλευθέρου βίου τῆς Πατρίδος μας.
Σ᾽ αὐτὸ τὸ ἄρθρο, λοιπόν, πρέπει νὰ μιλήσουμε ἀνοικτά. Χωρίς περιστροφές, φωτοβολίδες καὶ συνθήματα. Πρέπει νὰ ψηλαφήσουμε τὴν πραγματικότητα ἀπηλλαγμένοι ἀπὸ ἀγκυλώσεις καὶ ἐμμονὲς τοῦ παρελθόντος, ποὺ μᾶς στεροῦν τὴ δυνατότητα νὰ δοῦμε καθαρὰ καὶ πέρα ἀπὸ τὰ φαινόμενα. Πρέπει νὰ ἐπιδιώξουμε νὰ δοῦμε τὴν πραγματικὴ κατάσταση, ποὺ ἐπικρατεῖ στὴ Χώρα μας καὶ ὄχι τὴν πλαστὴ πραγματικότητα, ποὺ μᾶς ἔχει ἐπιβληθεῖ «ἀλλαχόθεν» μὲ τὰ Μέσα προβολῆς καὶ ἐπιβολῆς τοῦ ψεύδους. Πρέπει νὰ δοῦμε κατὰ πρόσωπο ὅλα ἐκεῖνα, ποὺ μὲ μαεστρία καὶ σκοπιμότητα μᾶς κρύβει τὸ Σκοτάδι...
Θὰ ἐπιχειρήσω τὸ τόλμημα αὐτὸ μὲ σκόρπια ἐρωτήματα, παραβαίνοντας τοὺς κανόνες τῆς ἀρθρογραφίας, γιὰ νὰ γίνη πιὸ ζωντανὸς ὁ λόγος.

Τελευταία Ενημέρωση στις 2013-07-15

Εμφανίσεις: 971

Περισσότερα...

ΑΝΕΡΓΙΑ και ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ

Ακούμε πολύ συχνά για την καθημερινή ζωή των απλών ανθρώπων, για την υπέρβαση των αδιεξόδων της , για τη βαθύτερη αιτία από την οποία εκπορεύονται. Καλό είναι να ειπωθούν κάποια πράγμα που μου έρχονται έτσι πρόχειρα στη σκέψη μου. Παραδείγματος χάριν θα ήθελα να μιλήσουμε για το πρόβλημα της ανεργίας. Μάλλον όχι για το πρόβλημα της ανεργίας, αλλά για την ανεργία. Ο κάτοχος των μέσων παραγωγής ορίζει και τους όρους αγοράς εργασίας (δυστυχώς). Κριτήριό του δεν είναι η κοινωνικότητα του εργάζεσθαι, το ότι ο ίδιος ο εργαζόμενος παράγει ένα προϊόν από το οποίο αποστασιοποιείται, και για την πληθύ των οποίων αμοίβεται σαφώς λιγότερο από την πραγματική αξία της εργασίας του. Όχι. Κριτήριό του είναι η ένταξη του εργαζομένου στην κερδοφόρο διαδικασία της απόσπασης υπεραξίας. Μέσα στην λογική αυτή ο εργαζόμενος είναι μέρος του λογιστικού μηχανισμού που ονομάζεται κόστος εργασίας. Έτσι πέρα από την ηθική προσέγγιση της εργασίας, ένας τρόπος αύξησης της κερδοφορίας είναι (μεταξύ των άλλων) και η συμπίεση του εργασιακού κόστους. Όπως έλεγαν παλιά οι αντίθετοι στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, "να μην γίνουμε κρέας για τα κανόνια τους", έτσι και τώρα ο εργαζόμενος εκλαμβάνεται ως αναλώσιμος ύλη για τα κέρδη. Με ποιά έννοια όμως αναλώσιμος; Με την έννοια βέβαια της ανανέωσης της εργατικής του δύναμης , ώστε να προσφέρει απρόσκοπτα διαρκώς τον εαυτό του ως διαμεσολαβούμενο μέγεθος προς κερδοφορία. Εάν τα μεγέθη λογιστικώς δεν εξασφαλίζουν την διαρκώς αύξουσα ανάγκη για μεγιστοποίηση του κέρδους, τότε ...καταργεί ο εργοδότης το ζημιογόνο λογιστικό μέγεθος. Άρα εκ των πραγμάτων θέτει τον εργαζόμενο εκτός εργασίας. Και από εκεί αρχίζει η τραγικότητα της ανεργίας που έχει πρωτίστως ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΚΉ ΔΙΑΣΤΑΣΗ.

Τελευταία Ενημέρωση στις 2013-08-03

Εμφανίσεις: 1344

Περισσότερα...

Copyright (©) 2008-2015 Πολιτική Παράταξη «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» - All Rights Reserved.[Όροι χρήσης]

Top Desktop version