www.KOINWNIA.com
youtube

Διανύουμε τον πέμπτο μήνα από την ημερομηνία ανάληψης των καθηκόντων της νέας κυβέρνησης και είναι πλέον η ώρα, να ρίξουμε μια πρώτη ματιά στα μέχρι τώρα πεπραγμένα.

Ξεκαθαρίζουμε από την αρχή ότι η υπεύθυνη πολιτική στάση απαιτεί: η κριτική που θα γίνεται θα είναι σκληρή αλλά δίκαιη και καλόπιστη, όχι μόνο απέναντι στην κυβέρνηση, αλλά και απέναντι στα λοιπά κόμματα της αντιπολίτευσης. Επίσης εξαρχής ευχόμαστε η νέα κυβέρνηση, να δρομολογήσει της βέλτιστες λύσεις στα τεράστια προβλήματα της πατρίδας μας.

Επιλέχθηκε από τον κ. Παπανδρέου σαν κυβέρνηση, ένα σχήμα «δικών του» ανθρώπων πράγμα όχι κατ’ ανάγκη αρνητικό. Ξεκινώντας από τα θετικά πεπραγμένα, θα πρέπει να παρατηρήσουμε την κινητοποίησης της αστυνομίας, με αποτέλεσμα την ευδιάκριτη παρουσία της στους δρόμους και την προσπάθεια εμπέδωσης της ασφάλειας στους πολίτες. Σαφώς ο τρόπος αντιμετώπισης των διαδηλώσεων τον προηγούμενο Δεκέμβριο, έδειξε ότι η αστυνομία ξέρει να κάνει τη δουλειά της, αν της το επιτρέψουν οι πολιτικοί. Θα έπρεπε όμως ο Υπουργός προστασίας του πολίτη να είναι μετριοπαθέστερος στις δηλώσεις του. Όλοι θυμόμαστε την παρομοίωση της Αθήνας με την Καμπούλ, όταν βρισκόταν στα έδρανα της αντιπολίτευσης, ενώ επί των ημερών του έχουμε πολλαπλασιασμό τόσο των βομβιστικών επιθέσεων όσο και των παραβάσεων του κοινού ποινικού δικαίου (κλοπές κ.α.) που δυστυχώς συνοδεύονται από νεκρούς και τραυματίες.

Θετικές θεωρώ και τις διακηρύξεις του πρωθυπουργού για αναμόρφωση του κράτους, αλλά και τις προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ. Η δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση επίσης, είναι ένας θεσμός στη σωστή κατεύθυνση (αρκεί να λαμβάνονται υπόψη οι διαφορετικές γνώμες) καθώς και η ανάρτηση των υπουργικών αποφάσεων στο διαδίκτυο. Υπάρχουν αρκετοί νέοι άνθρωποι στα υπουργεία οι οποίοι δείχνουν διάθεση για δραστικές τομές. Αυτό, απαιτεί συγκρούσεις με συμφέροντα και λανθασμένες νοοτροπίες, τις οποίες συντήρησε και το ίδιο το ΠΑΣΟΚ για πολλά χρόνια (κράτος λάφυρο, μίζες, διαφθορά, κρατικοδίαιτος συνδικαλισμός) .

Από την άλλη μεριά, παρατηρείται μία σύγχυση αρμοδιοτήτων με αποτέλεσμα καθυστερήσεις, καθώς και αρκετά πισωγυρίσματα που δείχνουν έναν ερασιτεχνισμό και έλλειψη μελέτης των προβλημάτων.

Κανείς δεν απαίτησε από την κυβέρνηση, να διορίσει για γενικούς γραμματείς στα υπουργεία καθώς και περιφερειάρχες, θέσεις κατ’ εξοχήν πολιτικές, ανθρώπους μέσω της διαδικασίας υποβολής βιογραφικών. Οι άνθρωποι αυτοί, πρέπει να εφαρμόζουν την πολιτική της εκάστοτε κυβέρνησης και να συντονίζουν το παραγόμενο έργο.  Στην προσπάθεια να επιλεγούν υποτίθεται οι άριστοι – οι οποίοι σαφώς και πρέπει να πλαισιώσουν τόσες άλλες θέσεις στην διαλυμένη από την κομματοκρατία δημόσια διοίκηση – είχαμε τεράστιες καθυστερήσεις στην πλήρωση των θέσεων για να επιλεγούν τελικά οι αρεστοί, μια και η συντριπτική πλειοψηφία των επιλεγμένων – αν όχι όλοι – έχουν στενή σχέση με το  ΠΑΣΟΚ. Το αποτέλεσμα αυτής της επικοινωνιακής φούσκας είναι να έχει καθυστερήσει η προώθηση αιτήσεων για επενδύσεις που θα φέρουν κοινοτικά κονδύλια και ανάπτυξη, ενώ υπάρχουν άνθρωποι που έχουν αναλάβει δημόσια έργα και έχουν καθυστερήσει να πληρωθούν, την ώρα που οι υποχρεώσεις τους τρέχουν.

Στο μέτωπο της οικονομίας, τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα κι ένας Γολγοθάς μας περιμένει. Είναι σημαντικό όμως να σταθούμε στο γεγονός, ότι ο κ. Προβόπουλος, διευθυντής της τράπεζας Ελλάδος, είχε ενημερώσει προεκλογικά τον κ. Καραμανλή και τον κ. Παπανδρέου για το ύψος του ελλείμματος, όπως ο ίδιος δήλωσε. Είναι επίσης γνωστό ότι το καλοκαίρι η Κομισιόν προέβλεπε ότι το έλλειμμα είναι εκτός ελέγχου, ενώ ο κ. Αλμούνια το Σεπτέμβριο ανέφερε «οι πολιτικοί ηγέτες και τα κόμματα γνωρίζουν πλήρως την κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας». Άρα τι συμπέρασμα βγαίνει από τις προεκλογικές δηλώσεις του νυν πρωθυπουργού «χρήματα υπάρχουν» και τις μετεκλογικές «η Ελλάδα είναι στην εντατική»; Μήπως για άλλη μία φορά, έχουμε την καθιερωμένη ασυνέπεια έως και συνειδητή ψευδολογία των πολιτικών με μοναδικό στόχο την αναρρίχηση στην εξουσία; Μήπως όμως τέτοιου είδους ανακοινώσεις περί «εντατικής και χρεοκοπίας της χώρας» άνοιξαν και τον ασκό του Αιόλου για την επίθεση των κερδοσκόπων; Μήπως η ερασιτεχνική συμπεριφορά του Υπουργού των Οικονομικών, όταν άφησε να διαρρεύσουν τα σχέδια για δανεισμό από την Κίνα, αύξησαν εκ νέου το επιτόκιο δανεισμού, ενώ οι αναφορές του για επιπλέον φορολόγηση των καταθέσεων, κάποιους μήνες πριν, «έδιωξε» αρκετά δις ευρώ από τη χώρα; Τώρα η κυβέρνηση ρίχνει όλα τα βάρη στην πενταετία της Ν.Δ. που σαφώς έχει τεράστια ευθύνη, μια και κατά την διετία 2007-2009 κυρίως εκτοξεύτηκε το έλλειμμα, όμως όλες οι κυβερνήσεις μετά το 1974 απλώς διεύρυναν το έλλειμμα της χώρας. Ιδιαίτερα η «εκσυγχρονιστική επταετία» του κ. Σημίτη συντήρησε όλα τα μεγάλα προβλήματα της χώρας με κυρίαρχο την ανταγωνιστικότητα και ο όποιος υψηλός ρυθμός ανάπτυξης οφείλετο στα έργα των Ολυμπιακών Αγώνων. Κατά την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από Σημίτη – Καραμανλή κανένα ουσιαστικό μέτρο, καμία παρέμβαση που θα έκαναν ανταγωνιστική την ελληνική οικονομία δεν υπήρξε. Υπήρξε όμως τεράστια διόγκωση του κράτους για ικανοποίηση της εκλογικής πελατείας, υπήρξαν ψεύτικα στοιχεία, αλχημείες και «δημιουργική λογιστική» για να μπούμε στην ΟΝΕ όπως έγραψε ο ξένος τύπος. Αυτά ομολογούνται πλέον με άρθρα και στον φιλοκυβερνητικό τύπο («ΤΑ ΝΕΑ» στις 4/2/2010, «Το ΒΗΜΑ»).

Τι παρατηρούμε όμως στην οικονομία; Απουσία οργανωμένου σχεδίου για έξοδο από την κρίση και μέτρα που ξόρκιζε το ΠΑΣΟΚ προεκλογικά. Παρότι γίνεται μία προσπάθεια περιορισμού των συνεπειών της κρίσης στα ασθενέστερα εισοδήματα, με μέτρα όπως, το επίδομα αλληλεγγύης, αλλά και φορολογικές ρυθμίσεις, είναι αμφίβολο το τελικό αποτέλεσμα μπροστά στην επερχόμενη λαίλαπα. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς, τους νέους φόρους, άμεσους και έμμεσους, ακόμα και τον αμφιβόλου αποτελεσματικότητας φόρο στα καύσιμα, ο οποίος αυξάνει τις τιμές των προϊόντων και της μετακίνησης, πλήττοντας κυρίως τους χαμηλόμισθους και χαμηλοσυνταξιούχους; Τα νέα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, τις περικοπές επιδομάτων, το πάγωμα των μισθών, την μείωση των δαπανών κοινωνικής προστασίας ή το κάλεσμα στις διοικήσεις των ταμείων να εκποιήσουν περιουσιακά στοιχεία για να αντιμετωπίσουν το οικονομικό τους πρόβλημα; Έχει καλλιεργηθεί τεχνηέντως ένα κλίμα φοβίας, έως και πανικού στον Ελληνικό λαό μέσω των ΜΜΕ ώστε να γίνει δυνατή η εφαρμογή των μέτρων. Στα μέτρα αυτά έχουν εναντιωθεί και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, ενώ είναι σαφές ότι αν υπήρχε αποτελεσματική διακυβέρνηση και σχέδιο από την αρχή, δεν θα υπήρχε η ανάγκη να γίνουν τόσο σκληρά. Μήπως όμως η καθυστέρηση έγινε σκόπιμα ώστε έχοντας προηγηθεί η τρομοκράτηση του Ελληνικού λαού, να ελαχιστοποιηθεί το πολιτικό κόστος για την κυβέρνηση; Αυτό διερωτάται αρθογράφος της εφημερίδας τα «ΝΕΑ» στις 11/02/10 και καταλήγει «… αυτό δεν το βρίσκω συνετή πολιτική». Αλήθεια στην σημερινή οικονομική συγκυρία, ακούσατε να απαιτείται από τον αρμόδιο Υπουργό, να εξοφληθούν τα χρέη των ΜΜΕ στα ασφαλιστικά ταμεία; Θα περικοπούν άραγε τα εκατομμύρια των επιχορηγήσεων στις διάφορες Μ.Κ.Ο. μεταξύ των οποίων και πολλές με ανθελληνική δράση;

Σημαντική, από την άλλη μεριά, είναι η μείωση των δαπανών για την άμυνα της χώρας, πράγμα ανησυχητικό από τη στιγμή που η Τουρκία διαρκώς αποθρασύνεται και επεκτείνει τις διεκδικήσεις της.

Προβληματισμό δημιουργεί η θέση μας για συζήτηση με την Τουρκία, όσον αφορά σε θέματα πέραν της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας και την παραπομπή τους στην Χάγη, πράγμα που εκτός του ότι συνιστά τεράστια διολίσθηση από τις πάγιες Ελληνικές θέσεις, εγκυμονεί εθνικούς κινδύνους και εξηγούμαι : Τι είναι το δικαστήριο της Χάγης; Ένα πολιτικό δικαστήριο με σίγουρα όχι αδιάβλητες διεργασίες, - όπως είδαμε στο πρόσφατο παρελθόν – το οποίο θα προσπαθήσει να «στρογγυλέψει» και να ισομοιράσει τις αποφάσεις. Άρα σε όσα θέματα από κοινού θέσουμε – θέματα που ουσιαστικά η Τουρκία δημιουργεί και ανακινεί μία κι εμείς κατοχυρωνόμαστε από τις διεθνείς συνθήκες – το δικαστήριο «πολιτικά» αποφασίζοντας, σχεδόν θα ισομοιράσει τις αποφάσεις του, δηλαδή θα βγούμε χαμένοι σε κάθε περίπτωση.

Η πολιτική πράξη της κατάργησης των δύο υπουργείων Μακεδονίας – Θράκης και Αιγαίου, τα οποία πέραν των όποιων αρμοδιοτήτων τους, είχαν συμβολικό και σημειολογικό χαρακτήρα για τον Ελληνισμό αποτελεί αρνητική εξέλιξη. Ας θυμηθούμε ότι έγινε υπό τις επευφημίες των Σκοπιανών και των Τούρκων ενώ δεν εντάχθηκαν σε κάποιο πλαίσιο ουσιαστικής μείωσης των υπουργείων, οι αριθμός δηλαδή των υπουργών και των υφυπουργών παρέμεινε στο συνηθισμένο επίπεδο.

Ένα θέμα το οποίο χρήζει ιδιαίτερης προσοχής είναι οι συνεχείς αναφορές του πρωθυπουργού περί «απώλειας μέρους εθνικής κυριαρχίας». Σίγουρα λόγω ελλείμματος και υπερχρέωσης, χάνουμε δυνατότητες επιλογών στην διαχείριση των δημόσιων οικονομικών, όμως απώλεια εθνικής κυριαρχίας είναι άλλο πράγμα. Σημαίνει απώλεια εθνικού χώρου και αυτό είναι μη αναστρέψιμο, όπως το 1922 ή το 1974. Όμως πολλές φορές παλαιότερα, η Ελλάδα παρ’ ότι επτώχευσε ή έχασε πολέμους, παλεύοντας μέσα στα προβλήματα, σε καμία άλλη περίπτωση, μετά την Επανάσταση του 1821,  δεν έχασε εθνικό χώρο.

Εν μέσω των τεράστιων οικονομικών και όχι μόνο, προβλημάτων της χώρας, η κυβέρνηση έχει στόχο να ψηφίσει τα νομοσχέδια για τους μετανάστες και την τοπική αυτοδιοίκηση. Τα δύο θέματα είναι σοβαρότατα και χρήζουν ιδιαίτερης αναφοράς, θα σταθώ όμως επιγραμματικά στο πρώτο. Το μεταναστευτικό είναι ένα υπαρκτό πρόβλημα στην πατρίδα μας και η όποια αντιμετώπιση απαιτεί, λόγω της ιδιαιτερότητάς του, την ευρύτερη δυνατή διαβούλευση και συναίνεση και λόγω του γεγονότος ότι τα ανεξέλεγκτα κύματα των λαθρομεταναστών,  εντάσσονται στα ευρύτερα γεωπολιτικά Τουρκικά σχέδια, κατ’ ομολογίαν Τούρκων αξιωματούχων. Αντ’ αυτών προωθείται ταχύρρυθμα η διαδικασία Ελληνοποίησης αλλογενών και αλλόθρησκων μεταναστών, η οποία θα λειτουργήσει σαν μαγνήτης για τον πολλαπλασιασμό τους, τη στιγμή κατά την οποία ολόκληρο το πολιτικό φάσμα κατηγορεί την κυβέρνηση ότι ενεργεί ψηφοθηρικά, ενώ δεν λαμβάνεται υπ’ όψιν η γνώμη του Ελληνικού λαού, που αντιτίθεται στην μεγάλη του πλειοψηφία στο νομοσχέδιο αυτό.

Στις αρχές Δεκεμβρίου στις Βρυξέλες η Τουρκία απέσπασε το εισιτήριο για τη συνέχιση της ενταξιακής της πορείας. Ουδεμία «ποινή» για το οξύμωρο να μην αναγνωρίζει ένα κράτος – μέλος της Ένωσης στην οποία θέλει να ενταχθεί, με κύρια ευθύνη της Ελληνικής και Κυπριακής πλευράς. Δεν προβάλαμε καμία αντίσταση, ακολουθούμε εδώ και αρκετά χρόνια πολιτική κατευνασμού της Τουρκίας που μας προτείνουν οι Η.Π.Α. Τι κερδίσαμε; Αύξηση των προκλήσεων των παραβιάσεων και της αδιαλλαξίας της γείτονος. Τι πρέπει να κάνουμε;

α. Να οργανώσουμε τις συμμαχίες μας με τα κράτη – μέλη, τα οποία αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό την προοπτική της Τουρκικής ένταξης. Στο πλαίσιο αυτό να εξετάσουμε πολύ σοβαρά την Γαλλική αμυντική συνεργασία που μας προτάθηκε και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων, την αποστολή Γαλλικών πλοίων στα πλαίσια καταπολέμησης της λαθρομετανάστευσης.

β. Να ενημερώνουμε συνεχώς τους εταίρους μας στις Βρυξέλες με ειδικό γραφείο προώθησης των απόψεών μας, κάτι που κάνει ήδη η Τουρκία.

γ. Να διατηρήσουμε τις ένοπλες δυνάμεις μας αξιόμαχες, όχι μόνο στον υλικό αλλά κυρίως στον ψυχολογικό τομέα.

Το υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, έγινε σκέτο Παιδείας και Θρησκευμάτων και αυτή η κατάργηση θεωρούμε ότι είχε επίσης σημειολογικό χαρακτήρα, αν παρατηρήσουμε, ότι σαν ειδική γραμματέας Ενιαίου Διοικητικού Τομέα Θεμάτων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού και Εκπαίδευσης επιλέχθηκε η κ. Θ. Δραγώνα.  Η κυρία αυτή που ανήκει στην ομάδα οπαδών μιας δήθεν επιστημονικής αναθεώρησης της ιστορικής πραγματικότητας, με το βιβλίο της «Τι είναι η Πατρίδα μας», επιδιώκει να αποδομήσει τις αρχές, τις αξίες, τις πεποιθήσεις και τα πιστεύματα του Ελληνικού Έθνους, ενώ βαπτίζει εθνοκεντρισμό την περηφάνια του λαού μας, για την ιστορία του, τους αγώνες του, τον πολιτισμό του. Η κυρία αυτή είναι  υπεύθυνη για την εκπαίδευση των παιδιών μας. Αν αυτό δεν είναι επικίνδυνο τότε χάνουν οι λέξεις το νόημά τους. Τα τελευταία χρόνια τα ιδανικά και ο αξίες καταρρέουν και το μοναδικό ζητούμενο, είναι η «ευζωία» έστω και με δανεικά. Οι εθνομηδενιστικές θεωρίες και οι πολυπολιτισμικές «αξίες» παραμένουν κυρίαρχες στα ΜΜΕ της πατρίδας μας παρά την βαθμιαία υποχώρηση των αντιλήψεων αυτών στην Ευρώπη. Όταν στην πολυπολιτισμική Αυστρία σκέπτονται ν’ αναθεωρήσουν ακόμα και το Σύνταγμά τους κατά το Ελληνικό πρότυπο για να θεμελιώσουν τον Χριστιανισμό ως αναπόσπαστο στοιχείο της συνειδήσεως και της ταυτότητας του κράτους, εμείς τείνουμε να γίνουμε ιδανικοί αυτόχειρες, αποκαθηλώνοντας ό,τι ιερό και όσιο έχει αυτός ο τόπος, χτυπώντας αξίες όπως την Ορθοδοξία που κράτησαν όρθιο το έθνος μας για αιώνες. Έτσι αφήνουμε τον λαό έρμαιο, τόσο στις «αξίες» της παγκοσμιοποίησης: υπερκατανάλωση, ηδονοθηρία, άκρατος ευδαιμονισμός, όσο και στις «αξίες» που του δίδαξε σχεδόν ολόκληρη η πολιτική του ηγεσία τις τελευταίες δεκαετίες, δηλαδή τη διαφθορά και την αρπαχτή σαν εθνικό κανόνα συναλλαγής και ανέλιξης.

Ο Ελληνικός λαός είναι έτοιμος να κάνει θυσίες αν έχει απέναντί του πολιτικούς που θα του εμπνεύσουν ιδανικά, θα καλλιεργήσουν την έννοια της διαφάνειας, της εντιμότητας και του κοινού συμφέροντος στον Δημόσιο βίο. Πολιτικούς που θα θέτουν το προσωπικό και κομματικό τους συμφέρον κάτω από το συμφέρον της πατρίδας. Τέτοιους πολιτικούς ανέδειξε στο παρελθόν αρκετούς η Ελλάδα, με κορυφαίο τον Ι. Καποδίστρια.

 

Μιχάλης Ηλιάδης

Μέλος της Κ.Ε. της πολιτικής παράταξης

«ΚΟΙΝΩΝΙΑ»

IAK r

Το βιβλίο που αφιερώθηκε στη Παράταξη «ΚΟΙΝΩΝΙΑ»

Η Πολιτική είναι Ποιμαντική

Αφιερώνεται στούς πνευματικούς αγωνιστές που επιστρατεύθηκαν στην πρωτόγνωρη -για τις προδιαγραφές και τα Πιστεύω της- Πολιτικής Παράταξης «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» και διακονούν σαν ιερό το πολιτικό τους χρέος, με αυτάπαρνηση, ανιδιοτέλεια και με πολλές και πολυποίκιλες προσωπικές και οικογενειακές θυσίες, παίρνοντας τη σκυτάλη απο τον Μάρτυρα Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια και εμπνεόμενοι απο τις Αρχές και τα βιώματα που αποταμιεύθηκαν σ'αυτό το βιβλίο.


Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ζωή και το έργο του Μαρτυρικού Κυβερνήτου Ιωάννου Α. Καποδίστρια, πατήστε εδώ.