www.KOINWNIA.com
youtube
Βρισκόμαστε προ των βουλευτικών εκλογών, ένα σημαντικό γεγονός γιατί ορίζει ποιος θα καθορίσει τις τύχες της χώρας στο προσεχές μέλλον. Επιθυμώ να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις που πηγάζουν από την απλή λογική.

Είναι γεγονός ότι πολλοί από εμάς τους Έλληνες έχουμε μία ποδοσφαιροποιημένη αντίληψη για την πολιτική. Χαιρόμαστε όταν κερδίσει το κόμμα μας, σαν να πήρε η ομάδα μας το πρωτάθλημα. Ακούμε τους ανθρώπους γύρω μας να λένε: εγώ ανήκω στο τάδε κόμμα παραδοσιακά, λες και μιλούν για ομάδες και μάλιστα συνήθως ψηφίζουν το κόμμα «τους» παρ’ ότι δεν είναι ευχαριστημένοι είτε γιατί περιμένουν κάτι καλύτερο, που ποτέ δεν έρχεται, είτε για να μη βγει το άλλο κόμμα. Θυμίζουν δηλαδή την αντιπαράθεση των οπαδών των μεγάλων ομάδων της πατρίδας μας.

Είναι προφανές ότι η πολιτική αντιπαράθεση πρέπει να γίνεται πλέον περισσότερο εκλογικευμένα, ώστε να μην είναι απόρροια του θυμικού μας.

Ας δούμε λοιπόν νηφάλια τα γεγονότα. Τα δύο μεγάλα κόμματα έχουν κυβερνήσει τον τόπο για πολλά χρόνια το καθένα. Λογικό λοιπόν θα ήταν να κριθούν από το έργο τους και όχι από τις ανέξοδες προεκλογικές υποσχέσεις τους.

Οι Ελληνικές Κυβερνήσεις καρπώνονται κατά καιρούς τις θετικές κοινωνικές επιπτώσεις σε διάφορους τομείς της ανθρώπινης ζωής, που προκύπτουν, τόσο από τις εξελίξεις στην Ιατρική και στην Τεχνολογία, όσο και από κάποια νομοθετήματα της Ε.Ε. σχετικά με το περιβάλλον κ.α.. Σε μεγάλα όμως θέματα που απαιτούν ρήξη με λανθασμένες αντιλήψεις και συμφέροντα, την παιδεία, την οικονομία, την υγεία, τις εργασιακές σχέσεις ουσιαστική πρόοδος δεν υπάρχει. Άντ’ αυτών υπάρχει οπισθοδρόμηση. Διαφωνεί κανείς ότι τα παιδιά μας στερούνται κλασικής παιδείας με ό,τι αυτό  συνεπάγεται στο ήθος και τις αξίες τους - υπάρχουν απόφοιτοι Λυκείου που δεν μιλούν σωστά Ελληνικά – η υγεία νοσεί βαθύτατα, οι εργαζόμενοι τα βγάζουν πέρα όλο και πιο δύσκολα, το εξωτερικό χρέος της χώρας αυξάνεται αλματωδώς;

Δεν είναι οι πράσινοι και οι γαλάζιοι κυβερνώντες που γέμισαν τον Δημόσιο Τομέα με στρατιές υπαλλήλων από τις κλαδικές τους με αποτέλεσμα την δημοσιονομική ασφυξία, το συνεχή δανεισμό και την υπερχρέωση της χώρας; Δεν είναι οι ίδιοι που εκποίησαν τη δημόσια περιουσία και τους οργανισμούς κοινής ωφελείας (ΟΤΕ, ΔΕΗ κλπ) πουλώντας ή μετοχοποιώντας τους. Δεν είναι οι ίδιοι που διέλυσαν τα Πανεπιστήμια τόσο με τον νόμο του 1982 όσο και ανεχόμενοι φαινόμενα εκφυλισμού από φασιστικές φοιτητικές μειοψηφίες αλλά και καθηγητικές «αυθεντίες». Δεν είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι που αυτή η χώρα δεν παράγει σχεδόν τίποτα; Δεν είναι οι πολιτικές τους υπεύθυνες για το τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα της χώρας; Δεν είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι που γέμισε η χώρα με λαθρομετανάστες γεγονός με τεράστιες επιπτώσεις τόσο στις παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας και εκπαίδευσης όσο και στις εργασιακές σχέσεις, στην εγκληματικότητα και στην αλλοίωση της εθνικής μας ταυτότητας;  Το χειρότερο όμως από όλα είναι η πνευματική και ηθική κατάπτωση του λαού, απόρροια τόσο της έλλειψης ουσιαστικής παιδείας όσο και του παραδειγματισμού που του δίνουν οι εκάστοτε πολιτικοί άρχοντες: παράνομος πλουτισμός, μίζες, ποικιλότροπη διαφθορά, αλαζονεία, πελατειακές σχέσεις.

Ποιοι τσάκισαν την υπερηφάνεια αυτού του λαού και κατάντησαν την χώρα ξέφραγο αμπέλι: Ύμια, Μαδρίτη, Ελσίνκι, Σχέδιο Ανάν, απίστευτος ενδοτισμός έναντι της Τουρκίας ακόμα και της FYROM.

Θυμηθείτε κρίνουμε από τα έργα τους.

ΠΑ.ΣΟ.Κ: Δωράκια, κτηματολόγιο, Χρηματιστήριο, αλαζονεία, μίζες και αλόγιστες σπατάλες.

Ν.Δ.: Κουμπάροι, Ρεπούσηδες, ομόλογα, Παυλίδης, μίζες και αλόγιστες σπατάλες.

Σαν επιστέγασμα των ανωτέρω ήρθε η καταδίκη του Μ. Χριστοφοράκου, της Siemens, από Γερμανικό Δικαστήριο – προφανώς με στοιχεία – για δωροδοκία των κομμάτων της Ν.Δ. και του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Αυτοί κυβέρνησαν την Ελλάδα τόσα χρόνια.

Οι διαφορές των κομμάτων αυτών έχουν να κάνουν μόνο με το θυμικό του Έλληνα. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι το ένα κόμμα είναι καλύτερο από το άλλο γιατί είναι το δικό μας, όπως δηλαδή η ομάδα μας, εκτός αν βρίσκει κάποιος διαφορά στα ανωτέρω ή στις προσωρινά μηδενικές αυξήσεις του ενός και στα καμιά δεκαριά ευρώ του άλλου. Οι ιδεολογικές διαφορές που προτάσσονται είναι πλέον για τους αφελείς.

Οι όποιες θετικές κινήσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ή της Ν.Δ. μεταξύ των οποίων η συμφωνία για τον αγωγό με τους Ρώσους, την οποία σημειωτέον, θέλει να επανεξετάσει όπως ο ίδιος δήλωσε πριν «δασκαλευτεί» για την τηλεμαχία, δηλαδή να ακυρώσει ο κ. Παπανδρέου, τοις Η.Π.Α. ρήμασι πειθόμενος, δεν τους δίνουν σε καμία περίπτωση συγχωροχάρτι.

Ας δούμε ξεκάθαρα και ας κρίνουμε. Αυτό είναι το έργο των γαλάζιων και πράσινων κυβερνήσεων. Αυτοί οι κύριοι τώρα λένε για άλλη μία φορά ψέματα στον Ελληνικό λαό και του θέτουν ψεύτικα διλήμματα. Η χαμένη ψήφος είναι αυτή που πηγαίνει στην Ν.Δ., το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και τις ουρές τους δηλαδή είτε σε κόμματα προσωποπαγή και αμοραλιστικά που εκμεταλλεύονται το πατριωτικό και θρησκευτικό συναίσθημα των Ελλήνων είτε σε άλλα δήθεν προοδευτικά που χάιδευαν τα αυτιά των κουκουλοφόρων, είτε των ξενοκίνητων Οικολόγων Πρασίνων που προωθούνται ασύστολα από το ΜΜΕ προφανώς γιατί οι πολιτικές τους θέσεις συνάδουν με αυτές των βαρόνων του Τύπου.

Στον αντίποδα υπάρχει η «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» για όλους. Ξεκινήσαμε οπλισμένοι με τις παραδόσεις του γένους μας, με τις αρχές και τις αξίες των πατέρων μας και βαδίζουμε τον δύσκολο δρόμο της εντιμότητας της αξιοκρατίας του ήθους, της ανθρωπιάς στην πολιτική ζωή, όπως άλλωστε κάνουμε και στην προσωπική μας ζωή.

Η ψήφος στην «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» δεν είναι ψήφος διαμαρτυρίας, αλλά συνειδητή επιλογή ανθρώπων που θα πουν την ΑΛΗΘΕΙΑ, που ξέρουν τι θα πει δουλειά και οικονομία, συνετή διαχείριση και τιμιότητα. Είναι ψήφος που αναπαύει τις συνειδήσεις. Η ψήφος στην «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» είναι ψήφος στην παράταξη που έχει πρόγραμμα, έχει να προτείνει λύσεις για όλα τις οποίες εύκολα μπορεί να πληροφορηθεί ο καθένας. Γιατί λύσεις υπάρχουν. Είτε όμως δεν προτείνονται καν από τα κόμματα γιατί συγκρούονται με τα συμφέροντα των χορηγών τους ή όταν προτείνονται δεν εφαρμόζονται γιατί έχουν πολιτικό κόστος και το μόνο που ενδιαφέρει τα μεγάλα κόμματα όπως έχει δείξει το παρελθόν τους είναι η πάσει θυσία νομή της εξουσίας.

Ο Ελληνικός λαός πρέπει να σκεφτεί και να αποφασίσει. Θα συνεχίσει να συντηρεί τη σήψη, την αναξιοκρατία, το φόβο για το αύριο ή θα κάνει την ανατροπή;

Μιχάλης Ηλιάδης

IAK r

Το βιβλίο που αφιερώθηκε στη Παράταξη «ΚΟΙΝΩΝΙΑ»

Η Πολιτική είναι Ποιμαντική

Αφιερώνεται στούς πνευματικούς αγωνιστές που επιστρατεύθηκαν στην πρωτόγνωρη -για τις προδιαγραφές και τα Πιστεύω της- Πολιτικής Παράταξης «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» και διακονούν σαν ιερό το πολιτικό τους χρέος, με αυτάπαρνηση, ανιδιοτέλεια και με πολλές και πολυποίκιλες προσωπικές και οικογενειακές θυσίες, παίρνοντας τη σκυτάλη απο τον Μάρτυρα Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια και εμπνεόμενοι απο τις Αρχές και τα βιώματα που αποταμιεύθηκαν σ'αυτό το βιβλίο.


Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ζωή και το έργο του Μαρτυρικού Κυβερνήτου Ιωάννου Α. Καποδίστρια, πατήστε εδώ.