www.KOINWNIA.com
youtube
Ο ρόλος του μεγαλοεκδοτικού τύπου σήμερα.

Οι ανακοινώσεις του πρώην προέδρου της Δημοκρατίας Χρήστου Σαρτζετάκη αλλά και του μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη τις προηγούμενες μέρες σχετικά με το Σκοπιανό αλλά και τις εξελίξεις στα Βαλκάνια γενικότερα, ήταν από τις ελάχιστες φωνές της πνευματικής ηγεσίας της χώρας μας, που αφυπνίζουν και καθοδηγούν το λαό. Ήταν πραγματικές οάσεις μέσα στην έρημο της πνευματικής ένδειας, της αναξιοπιστίας και του ωχαδερφισμού της πολιτικής ζωής.

Ελάχιστες όμως υπήρξαν οι εφημερίδες που τις αναδημοσιεύσαν, ελάχιστα τα τηλεοπτικά κανάλια που τις μετάδωσαν και εύλογα γεννιέται το ερώτημα. Ποιος είναι ο πραγματικός ρόλος των ΜΜΕ σήμερα;

Εδώ και περισσότερο από δέκα χρόνια, τα μεγάλα εκδοτικά συγκροτήματα πέραν του αποπροσανατολισμού, έχουν επιδοθεί σε μία προσπάθεια άλωσης της ταυτότητας της ιδιοπροσωπείας και της ίδιας της συνείδησης του ελληνικού λαού. Αυτό γίνεται με δύο τρόπους κυρίως:

Αρχικά μέσω του καταιγισμού των πληροφοριών, όπου ο «καταναλωτής» δεν ξέρει τί να πρωτοδιαβάσει και τί να αφομοιώσει, διερωτώμενος πού βρίσκεται η αλήθεια και πού το ψέμα. Έτσι, αλλά και αναγορεύοντας τα σκάνδαλα και τις ροζ ιστορίες σαν βασικά συστατικά της καθημερινότητας, σπέρνουν τη σύγχυση και αποπροσανατολίζουν το λαό από τα πραγματικά του προβλήματα, κολοβώνουν τη σκέψη του και αποθαρρύνουν κάθε μελλοντική διεκδίκηση. Ο δεύτερος εξίσου αν όχι σημαντικότερος, είναι η προώθηση και η προβολή στοχευμένων άρθρων από δημοσιογράφους ή άλλους επώνυμους, λ.χ. καθηγητές πανεπιστημίων. Οι αρθρογράφοι αυτοί, εύκολα αναγνωρίσιμοι από την στάση τους απέναντι στον βομβαρδισμό της Σερβίας, το σχέδιο Ανάν, το βιβλίο της Ιστορίας, το πρόσφατο συνέδριο στο Πάντειο Πανεπιστήμιο για την Τσαμουριά κ.α. έχουν νεοταξική ιδεολογικοπολιτική προέλευση, αυτοκατατάσσονται στην «εκσυγχρονιστική αριστερά» ή την «νεοφιλελεύθερη δεξιά», έχουν πολιτική στήριξη από ομοϊδεάτες τους πολιτικούς και σαφής στόχος τους είναι να υπηρετήσουν με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα των αφεντικών τους, δηλαδή της παγκόσμιας υπερδύναμης.

Ο τρόπος είναι απλός και σαφής. Σταδιακή αποδόμηση των αξιών, προτύπων, παραδόσεων της ελληνικής κοινωνίας και στην θέση τους τοποθέτηση νέων που ευνοούν την ομογενοποίηση των λαών. Έτσι βλέπουμε να συγχέεται επίτηδες ο πατριωτισμός με τον εθνικισμό, να ατιμάζονται τα εθνικά σύμβολα, να θεωρείται οπισθοδρομικό ο,τι έχει σχέση με την Ορθόδοξη παράδοση του λαού μας. Στο βωμό αυτού του στόχου παραποιείται η ιστορία μας, λοιδορείται οτιδήποτε πατριωτικό και υποβαθμίζονται τα εθνικά θέματα. Για το άλλο δε μεγάλο θέμα της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης – ανθρώπων – θυμάτων  εκμετάλλευσης συνήθως, – που συμπαρασύρουν προς τα κάτω όμως και τα δικαιώματα των Ελλήνων εργαζομένων, αλλοιώνοντας συγχρόνως την πολιτισμική μας ταυτότητα, υπάρχει σιωπή ή κατηγορούνται οι Έλληνες για ρατσισμό και ξενοφοβία από τα ίδια μέσα.

«Ο ελληνικός λαός είναι ατίθασος και γι’ αυτό θα πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες … τότε ίσως συνετιστεί. Εννοώ δηλαδή να πλήξουμε την γλώσσα του, τη θρησκεία του, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητά του, ν’ αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει για να μην μας παρενοχλεί  στα Βαλκάνια, στην Ανατολική Μεσόγειο, στην μέση Ανατολή, σ’ όλη την νευραλγική περιοχή που είναι μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας για την πολιτική των ΗΠΑ». (H. Kissinger, δημόσια ομιλία στις ΗΠΑ το1997, την οποία ο ίδιος αρνήθηκε εκ των υστέρων…)

Κάθε ομοιότητα με τα προηγούμενα είναι εντελώς συμπτωματική!!!

Τα αποτελέσματα της αλλοτρίωσης της συνείδησης μεγάλων μαζών των συμπατριωτών μας από την καθημερινή επαφή με την εξαχρειωμένη εν πολλοίς τηλεόραση και τον μεγαλοεκδοτικό τύπο είναι πλέον φανερά. Σταχυολογώντας αναφέρω κάποια όπως την αποδοχή του πολιτικού αμοραλισμού, την αδιαφορία των νέων ανθρώπων για την πολιτική, την  αποδοχή της ρετσινιάς του ρατσιστή για όποιον τολμήσει να ζητήσει ένα πλαφόν στον αριθμό των μεταναστών όπως συμβαίνει σε πλείστες χώρες, την αποδοχή στις εξωτερικές σχέσεις της χώρας, στάσεων λογικής και αυτοσυγκράτησης δήθεν, δηλαδή πολιτικής υποτέλειας και ενδοτισμού.

Όλα αυτά εντάσσονται στη γραμμή του πολιτικώς ορθού – politically correct – κατά το εξ Αμερικής εισαχθέν, που  προσπαθούν να περάσουν οι προηγούμενοι έμμισθοι κοντυλοφόροι.

Αυτό δεν σημαίνει ότι στα ΜΜΕ, έντυπα ή ηλεκτρονικά δεν υπάρχουν και μη προσκυνημένοι (όπως θα έλεγε ο Θ. Κολοκοτρώνης) αρθρογράφοι. Ας τους αναζητήσουμε. Αυτός είναι ο ρόλος των μεγαλοεκδοτών σήμερα. Χειραγώγηση και εξουδετέρωση κάθε αντίστασης του Έλληνα. Στην προσπάθεια τους δε να προωθήσουν τις πωλήσεις και τις ιδέες τους δίνουν και δώρα – DVD, CD κ.α. – θυμίζοντας τους αποικιοκράτες που έπαιρναν το χρυσάφι των ιθαγενών δίνοντάς τους καθρεφτάκια. Τώρα αλώνουν την ίδια την ψυχή μας.

Ας αντισταθούμε λοιπόν με γνώση, λεβεντιά και περηφάνια όπως αρμόζει σε Έλληνες, απέναντι σε όσους βάλλουν ενάντια στην εθνική και πολιτιστική μας ομοιογένεια. Έχουμε χρέος να αντιδράσουμε έχοντας πίσω μας ιστορία 4000 ετών και να υπερασπίσουμε τα άφθαρτα Ελληνικά ιδεώδη απέναντι στην μαζοποίηση και τα αμερικάνικης έμπνευσής «αντιρατσιστικά» ιδεολογήματα .

Υπάρχουν εναλλακτικοί τρόποι ενημέρωσης, εφημερίδες, περιοδικά και δικτυακοί τόποι οπού μπορούμε να μάθουμε την αλήθεια που μ’ επιμέλεια παραποιούν ή μας κρύβουν.

Υ.Γ. Η προσπάθεια άλωσης εκ των έσω – άλλωστε από μέσα πέφτουν τα κάστρα – έχει δυστυχώς μεταφερθεί και στα σχολικά εγχειρίδια και δεν αναφέρομαι μόνο στο αποσυρθέν ευτυχώς σχολικό βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού.  Ρίξτε μια ματιά στο βιβλίο της Νεοελληνικής Γλώσσας της Γ΄ Γυμνασίου και εκεί θα δείτε απίστευτη προπαγάνδα. Ίσως κάποια άλλη φορά αναφερθούμε εκτενέστερα στο θέμα.

Μιχάλης Ηλιάδης

IAK r

Το βιβλίο που αφιερώθηκε στη Παράταξη «ΚΟΙΝΩΝΙΑ»

Η Πολιτική είναι Ποιμαντική

Αφιερώνεται στούς πνευματικούς αγωνιστές που επιστρατεύθηκαν στην πρωτόγνωρη -για τις προδιαγραφές και τα Πιστεύω της- Πολιτικής Παράταξης «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» και διακονούν σαν ιερό το πολιτικό τους χρέος, με αυτάπαρνηση, ανιδιοτέλεια και με πολλές και πολυποίκιλες προσωπικές και οικογενειακές θυσίες, παίρνοντας τη σκυτάλη απο τον Μάρτυρα Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια και εμπνεόμενοι απο τις Αρχές και τα βιώματα που αποταμιεύθηκαν σ'αυτό το βιβλίο.


Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ζωή και το έργο του Μαρτυρικού Κυβερνήτου Ιωάννου Α. Καποδίστρια, πατήστε εδώ.